ಮಹಾಭಾರತ

Episode 2: ಸ್ವಯಂವರ – ವಿಧಿಯ ಗುರಿಭೇದ

ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜ್ಯವು ಆ ದಿನ ಹಬ್ಬದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು. ಅರಮನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದು, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಾಗರವೇ ಹರಿದುಬರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ತನ್ನ ಮಗಳು ದ್ರೌಪದಿಯ ಸ್ವಯಂವರಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತವರ್ಷದ ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ ಸಭೆಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ. ದೇಶದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಿಂದ ರಾಜರು, ಯುವರಾಜರು, ಮಹಾಯೋಧರು ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಟರು ಆಗಮಿಸಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು –

“ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಯಾರು ವರಿಸಲಿದ್ದಾರೆ?”

ಸ್ವಯಂವರದ ಸಭಾಂಗಣದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಎತ್ತರದ ಕಂಬದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಮೀನಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. ಸ್ಪರ್ಧಿಯು ನೇರವಾಗಿ ಮೀನನ್ನು ನೋಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಅದರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೀನಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಾಣ ಹಾರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಕೇವಲ ಬಲದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲ; ಏಕಾಗ್ರತೆ, ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅಸಾಧಾರಣ ಕೌಶಲ್ಯದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು.

Read Here – Mahabharata – ದ್ರೌಪದಿ- Episode 1: ಅಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರಿ – ವಿಧಿಯ ಆರಂಭ

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ದ್ರೌಪದಿ ಸಭಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಅವಳ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿತು. ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯವು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅವಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯವಲ್ಲ, ರಾಜಮರ್ಯಾದೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕೆ ಕೇವಲ ಬಹುಮಾನವಲ್ಲ; ತನ್ನ ಜೀವನದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯುತ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದಳು.

ಸ್ಪರ್ಧೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಯೋಧರು ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲನ್ನೇ ಎತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಗುರಿ ಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದರು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಬಾಣ ಹಾರಿಸಿದರೂ ಮೀನಿನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆಯ ವಾತಾವರಣ ಮೂಡತೊಡಗಿತು. ಇಷ್ಟೊಂದು ಮಹಾನ್ ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಜಯ ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಯೋಧ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಅಂಗ ದೇಶದ ರಾಜ ಕರ್ಣ. ಭಾರತವರ್ಷದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕಂಡು ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಗುಸುಗುಸು ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದರು. “ಈ ಬಾರಿ ಗುರಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಭೇದವಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಹಲವರು ಭಾವಿಸಿದರು. ಕರ್ಣ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಲ್ಲಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.

ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಧ್ವನಿ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಮೊಳಗಿತು.

“ನಾನು ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”

ಆ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸಭಾಂಗಣ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು. ಕರ್ಣನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನಿಂತವು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೋವು ಮತ್ತು ಅವಮಾನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ದ್ರೌಪದಿಯತ್ತ ನೋಡಿದ. ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಪಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೋವಿತ್ತು. ನಂತರ ಯಾವುದೇ ಮಾತನ್ನಾಡದೆ ತನ್ನ ಆಸನದತ್ತ ಹಿಂದಿರುಗಿದ. ಆ ದಿನದ ಆ ಘಟನೆ ಕರ್ಣನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಗಾಯವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಗಾಯವು ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಲಿತ್ತು.

ಸಭೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಐದು ಯುವಕರು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ – ಪಾಂಡವರು. ಲಕ್ಷಾಗೃಹದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪಾರಾದ ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಗುರುತನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿಕೊಂಡು ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾರಿಗೂ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಗುರುತು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿತ್ತು. ಗುರು ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರ ಪಾಠಗಳು ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೊಳಗಿದವು.

“ಗುರಿಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನೋಡಬೇಡ.”

ಅರ್ಜುನ ಬಿಲ್ಲಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು. “ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಮೂಡಿತು. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ ಯಾರ ಮಾತಿಗೂ ಕಿವಿಗೊಡಲಿಲ್ಲ.

Read this also – Ravana v/s Kubera; Episode 9 : ರಾವಣ ಮತ್ತು ಕುಬೇರರ ನಡುವೆ ಘರ್ಷಣೆ

ಅವನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿದ. ಅದು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗರಿಯಂತೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಸಭಾಂಗಣ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನವಾಗಿತ್ತು. ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವನತ್ತ ನೆಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅರ್ಜುನ ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ. ಅವನ ಉಸಿರಾಟ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದ.

ಬಾಣ ಮಿಂಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಿತು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೀನಿನ ಕಣ್ಣು ಛಿದ್ರವಾಯಿತು. ಸಭಾಂಗಣ ಜಯಘೋಷದಿಂದ ನಡುಗಿತು. ರಾಜ ದ್ರುಪದನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಮೂಡಿತು. ದ್ರೌಪದಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ನಗು ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವಳು ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅರ್ಜುನನ ಕತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದಳು. ಸ್ವಯಂವರದ ವಿಜೇತನು ಅರ್ಜುನನೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು.

ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಕಥೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ಸ್ವಯಂವರ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸರಳ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಅರ್ಜುನ ಮನೆ ಹೊರಗಿನಿಂದಲೇ ಕೂಗಿದ.

“ಅಮ್ಮಾ, ಇಂದು ನಾವು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವೊಂದನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇವೆ.”

ಒಳಗಿದ್ದ ಕುಂತಿಗೆ ಏನು ತಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

“ಯಾವುದೇ ತಂದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.”

ಆ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ಥಬ್ಧರಾದರು. ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತಳು. ಕುಂತಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಸತ್ಯ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮೂಡಿತು. ತನ್ನಿಂದ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಮಾತೊಂದು ಹೊರಬಿದ್ದಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.

ಈ ವಿಚಾರ ತಿಳಿದ ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ಸಹ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ಪಾಂಡವರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ದ್ರೌಪದಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ವ್ಯಾಸರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವರು ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

“ಇದು ಕೇವಲ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಘಟನೆ ಅಲ್ಲ. ಇದು ವಿಧಿಯ ನಿರ್ಧಾರ. ದ್ರೌಪದಿ ಐದು ಪಾಂಡವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಪಾತ್ರವಹಿಸಲು ಜನಿಸಿದ್ದಾಳೆ.”

ವ್ಯಾಸರ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಕೊನೆಗೆ ವಿಧಿಯ ನಿರ್ಧಾರದಂತೆ ದ್ರೌಪದಿ ಐದು ಪಾಂಡವರ ಪತ್ನಿಯಾಗಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ಆ ನಿರ್ಧಾರವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ವಿಷಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುರು ವಂಶದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು.

ಆ ರಾತ್ರಿ ದ್ರೌಪದಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡಿದ್ದವು. “ವಿಧಿ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದೆ? ಇದು ಆಶೀರ್ವಾದವೇ ಅಥವಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅವಳ ಬಳಿ ಉತ್ತರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ದೂರದ ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯುವರಾಜ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಅವನ ಹೆಸರು ದುರ್ಯೋಧನ.

ಅವನ ಅಸೂಯೆಯ ಬೆಂಕಿ ಈಗಾಗಲೇ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆ ಬೆಂಕಿ ಮುಂದೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿರುವುದನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮುಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ…

ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ಉದಯ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಹಾರಾಣಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ, ಮಾಯಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ಕೌರವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಆರಂಭ!