Chettur Sankaran Nair – ಚೆತ್ತೂರ್ ಶಂಕರನ್ ನಾಯರ್: ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಬಾಗ್ ನ ಮರೆತುಹೋದ ಧ್ವನಿ

1919 ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 13 ರಂದು, ಅಮೃತಸರದ ಜನದಟ್ಟಣೆಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಎಂಬ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ನಿರಾಯುಧ ಜನಸಮೂಹ ಜಮಾಯಿಸಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತಹ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಅನೇಕರು ಬಂದಿದ್ದರು. ಮೊದಲನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಭಾರತೀಯರು ನೀಡಿದ ಅಗಾಧ ಕೊಡುಗೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಈ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡಿತು.

ಇತರರು ಬೈಸಾಖಿಯ ವಸಂತ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಸ್ಥಳೀಯ ಕಮಾಂಡರ್ ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ರೆಜಿನಾಲ್ಡ್ ಡೈಯರ್ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಎಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹೊರತಂದರು, ಆಗ ಪೊಲೀಸ್ ಕ್ರಮ ಕೂಡ ಅಸಮರ್ಥನೀಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಗೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ತಡೆದು ತಮ್ಮ 1650 ಸುತ್ತಿನ ಗುಂಡುಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗುವವರೆಗೂ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರು ಸೇರಿದಂತೆ 380 ಜನರು ಸತ್ತರು ಮತ್ತು 1200 ಜನರು ಗಾಯಗೊಂಡರು.

Read this – Mahabharata Stories  ಆರುಣಿ do you known aruni character in mahabharata

ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ಡೈಯರ್ ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಬಾಸ್, ಪಂಜಾಬ್ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಗವರ್ನರ್, ಮೈಕೆಲ್ ಒ’ಡ್ವೈಯರ್ ಐಸಿಎಸ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಮಾರ್ಷಲ್ ಲಾ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕಾ ಸೆನ್ಸಾರ್ಶಿಪ್ ಹೇರುವ ಮೂಲಕ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದರು. ಆದರೆ ಬೆಂಜಮಿನ್ ಹಾರ್ನಿಮನ್ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪತ್ರಕರ್ತ ಈ ಕೊಳಕು ಸತ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು. ಆಡಳಿತ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಕುರಿತು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವೈಸ್ರಾಯ್ ಲಾರ್ಡ್ ಚೆಲ್ಮ್ಸ್‌ಫೋರ್ಡ್ ಬಹಳ ಮುಜುಗರಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೈಸ್ರಾಯ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ 5 ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಚೆಟ್ಟೂರ್ ಶಂಕರನ್ ನಾಯರ್ ಅದರ ಏಕೈಕ ಭಾರತೀಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಸುದ್ದಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವರು ತುಂಬಾ ದಿಗಿಲುಗೊಂಡರು, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಲು ಬಯಸಿದರು.

ಚೆಟ್ಟೂರ್ ಶಂಕರನ್ ನಾಯರ್ ಯಾರು?

ನಾಯರ್ ಒಬ್ಬ ಅಸಾಧಾರಣ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಪಾಲ್ಘಾಟ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅವರು ಕಾನೂನು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಮದ್ರಾಸ್‌ಗೆ (ಈಗ ಚೆನ್ನೈ) ವಲಸೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರು 1908 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಕೀಲರಾದರು, ನಂತರ ಅಡ್ವೊಕೇಟ್ ಜನರಲ್ ಆಗಿ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದರು. ಅವರು ಇಂದು ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಕಾನೂನು ಜರ್ನಲ್ ಆಗಿರುವ ಮದ್ರಾಸ್ ಲಾ ಜರ್ನಲ್‌ನ ಸ್ಥಾಪಕ ಸಂಪಾದಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು . ಅವರು ಲಿಂಗ-ಸಮಾನತೆ, ಜಾತಿ-ತಾರತಮ್ಯ, ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ, ಉಚಿತ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಗತಿಪರ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸುಧಾರಣಾವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ಬ್ರಿಟಿಷರು ಸಹ ಅವರ ಸಮಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು ಮತ್ತು 1912 ರಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನೈಟ್ ಆಗಿ ಮಾಡಿದರು. 1915 ರಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ಬಡ್ತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ, ಅವರು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಸಹ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದರು. ನಾಯರ್ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ ಕಟ್ಟಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು 1890 ರಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಶಾಸಕಾಂಗ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಾದರು ಮತ್ತು 1897 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಚೆಟ್ಟೂರ್ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

Read this – The Story of Bruce Foote  ಮದ್ರಾಸಿಯನ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಬ್ರೂಸ್ ಫೂಟೆ ಅವರ ಕಥೆ

ನಾಯರ್ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಅವರು ಹುದ್ದೆ ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದರು. ಮೋತಿಲಾಲ್ ನೆಹರು ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳು ಅವರನ್ನು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡದಂತೆ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಲಾರ್ಡ್ ಚೆಲ್ಮ್ಸ್‌ಫೋರ್ಡ್ ಸರ್ಕಾರವು ತಾನು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ನಿರಾಶೆಯಾಯಿತು. ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡ ನಂತರ, ನಾಯರ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಜುಲೈ 1919 ರಲ್ಲಿ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. 

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಭಾರತೀಯರು ಮಾತ್ರ ಆಶಿಸಬಹುದಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾಯರ್ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಜ್ಞಾತಕ್ಕೆ ಧುಮುಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಅವರಿಗೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ! ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಇದು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು: ಅವರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಕಾರ ಕೆಪಿಎಸ್ ಮೆನನ್ ಪ್ರಕಾರ, “ಅವರ ನಕ್ಷತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ”.

ಆದರೆ ಅವರು ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್‌ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲಿಲ್ಲವೇ? ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಲು ಭಾರತೀಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸದಸ್ಯರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಹಂಟರ್ ಆಯೋಗವನ್ನು ನೇಮಿಸಲು ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ಡೈಯರ್ ಮತ್ತು ಓ’ಡ್ವೈಯರ್ ಅವರು ದಂಗೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಆದರೆ ಆಯೋಗವು “ದಮನಿಸಬೇಕಾದ ಯಾವುದೇ ದಂಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ” ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು. ಕಟ್ಟಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಕೂಡ ಈ ಜೋಡಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೊಂದಲವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ನಾಯರ್ ಮದ್ರಾಸ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಸ್ವಾಗತ ದೊರೆಯಿತು. ಅವರು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು ಮತ್ತು “ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಅರಾಜಕತೆ” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆದರು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಅದು ಗಾಂಧಿಯವರ ಅಸಹಕಾರ ಚಳವಳಿಯ ಟೀಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಾಯರ್ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಗಾಂಧಿಯವರು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಂವಿಧಾನಬಾಹಿರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾನೂನು, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾಯರ್ ಯಾರನ್ನೂ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಬರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ!

Read this – Untold story of Ravan  ರಾವಣನ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳು: ಸಾಂಕೇತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವ

ಇನ್ನೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕವು ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಓ’ಡ್ವೈಯರ್ ಅವರ ಅಧಿಕಾರ ದುರುಪಯೋಗವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿತು. ಈಗ ಓ’ಡ್ವೈಯರ್ ಚೆಟ್ಟೂರ್ ಅವರ ಪುಸ್ತಕವು ಅವರ ಖ್ಯಾತಿಗೆ ಕಳಂಕ ತಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು 1923 ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹೂಡಿದರು. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹಂಟರ್ ಆಯೋಗವು ಅವರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ ನಂತರ ಓ’ಡ್ವೈಯರ್‌ಗೆ ರಕ್ಷಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಖ್ಯಾತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ ಓ’ಡ್ವೈಯರ್ ಅವರ ಮುಖ ಉಳಿಸುವ ತಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಲಂಡನ್‌ನ ಕಿಂಗ್ಸ್ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಅಲ್ಲಿ ನಾಯರ್ ತಟಸ್ಥ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹನ್ನೆರಡು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಮಂದಿ ಓ’ಡ್ವೈಯರ್ ಪರವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದರು, ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ, ರಾಜಕೀಯ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಲಾಸ್ಕಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ನಾಯರ್ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ, ಅದು ಕೂಡ ನೈತಿಕ ವಿಜಯವಾಗಿತ್ತು. ತೀರ್ಪುಗಾರರು ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ನಾಯರ್‌ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು, “ಹನ್ನೆರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಂಗಡಿಯವರ” ಮತ್ತೊಂದು ತೀರ್ಪುಗಾರರು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವರು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ GBP 7500 (ಇಂದಿನ ದರಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು GBP 586,000 ಅಥವಾ ರೂ. 59.5 ಮಿಲಿಯನ್) ದಂಡವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬಹುದು. ಅದು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವಾಗಿತ್ತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಗಿನ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ, ಆದರೆ ಚೆಟ್ಟೂರ್ ಓ’ಡ್ವೈಯರ್‌ನಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತಲೆಬಾಗುವ ಬದಲು ಪಾವತಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ನಾಯರ್ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು: ತೀರ್ಪು ಅವರ ಖ್ಯಾತಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದೆಯೇ? ರಾಜನ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಎಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಅವರನ್ನು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆಂದು ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ಘೋಷಿಸಿದರೂ, ಅದು ಅವರ ಖ್ಯಾತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾಯರ್ ಉತ್ತರಿಸಿದರು!

ನಾಯರ್ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸೋತರು ಆದರೆ ಅದು ಅವರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಜಯವಾಗಿತ್ತು. ಐದು ವಾರಗಳ ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಬಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕಾ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಸಮರ ಕಾನೂನನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ಈಗ ಬ್ರಿಟನ್ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವ-ಆಡಳಿತ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡಲು ನೈತಿಕ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದೆ.

ಮದ್ರಾಸ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತಗಾರರು ನಾಯರ್ ಅವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಅವರು 1934 ರಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ನಿಧನರಾದರು. ಅನೇಕರು ಅವರನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ನೆನಪುಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ/ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಅವರ ಕುಟುಂಬವು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಚೆಟ್ಟೂರ್ ಶಂಕರನ್ ನಾಯರ್ ಫೌಂಡೇಶನ್. ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಚ್ಚು ಗೋಚರಿಸುವ ತುಣುಕು. ಗುರುವಾಯೂರ್ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ 300 ಬತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ 30 ಅಡಿ ದೀಪ ( ದೀಪಸ್ತಂಭ ) ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಚೆಟ್ಟೂರ್ ಶಂಕರನ್ ನಾಯರ್ ಸ್ವತಃ ದಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಸರ್ದಾರ್ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್

ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಬಾಗ್‌ನ ಇಬ್ಬರು ಖಳನಾಯಕರಿಗೆ ಏನಾಯಿತು? ಸತ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕೂಡಲೇ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಹುದ್ದೆಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು ಆದರೆ ಅದು ಮಾಯವಾಯಿತು.

Read this – The Story of Frederic Tudor  ಐಸ್ ಕಿಂಗ್, ಐಸ್ ಡಾಕ್ಟರ್, ಮತ್ತು ಐಸ್ ವಾರ್: ಫ್ರೆಡೆರಿಕ್ ಟ್ಯೂಡರ್ ಕಥೆ

ಜನಾಂಗೀಯ ಮಹಿಳಾ ಸಮಿತಿಯು ‘ಪಂಜಾಬ್‌ನ ರಕ್ಷಕ’ ಎಂದು ಗೌರವದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಬ್ರಿಗೇಡಿಯರ್ ಡೈಯರ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದವರೆಗೆ ವೈಭವದಿಂದ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿತು. ಅವರು ಏಕಾಂತ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಸರಣಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಬಂದು ಅದು ಅವರನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿತು. ಅವರು 1927 ರಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನಿಧನರಾದರು.

ಓ’ಡ್ವೈಯರ್ ಉತ್ತಮ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರು. 1925 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ವಿರೋಧಿ ಕ್ರಮಗಳಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆದರು. ಅವರು ಟೈಮ್ಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾ ಅಂಕಣಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ನಂತರ, ಅವರ ಶತ್ರು ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದರು. ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬ ಯುವಕ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ. 20 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1940 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಲಂಡನ್‌ಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಓ’ಡ್ವೈಯರ್‌ನನ್ನು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಕೊಂದರು. ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಶಾಂತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು, “(ಓ’ಡ್ವೈಯರ್‌ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು) ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಮಾತೃಭೂಮಿಗಾಗಿ ಮರಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವ ನನಗೆ ಇನ್ನೇನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ?”